Odświętnie ubrane dzieci i młodzież w godzinach porannych na ulicach naszych miast i wsi w pierwszy dzień września niezmiennie od dziesięcioleci oznaczają, że nadszedł nowy rok szkolny. Pierwszoklasiści oraz ich rodzice oczekują go z niecierpliwością i zaciekawieniem, a czasem pewnymi niekoniecznie zasadnymi, obawami. Starsi uczniowie do tego wydarzenia podchodzą nieco inaczej, z wyrobionym już dystansem.
Piątek 24 sierpnia była niezwykle ważnym dniem w kalendarzu wydarzeń współczesnej Ukrainy. Tego dnia bowiem uroczyście obchodzono dwie daty: 100-lecie niezależności Ukraińskiej Republiki Ludowej i 27-lecie proklamowania niepodległości.
Przyszły, 2019 rok, będzie dla Górowa Iławeckiego rokiem, w którym miejscowa jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej obchodzić będzie 130-lecie istnienia.
W niedzielny, wczesny i rześki poranek 1 lipca, już dwudzieste siódme z kolei Dni Górowa Iławeckiego przeszły do historii regionu. Przeszły mocnym i głośnym akcentem, bowiem właśnie nad ranem zakończyła się zabawa ludowa pod otwartym niebem w parku miejskim. Bawiła się na niej kilkusetosobowa publiczność z miasteczka, okolicznych miejscowości i goście – miłośnicy muzyki, występujących na parkowej scenie zespołów, tańców, napoi, przekąsek, wszelkich proponowanych atrakcji, słowem, amatorzy dobrej plenerowej zabawy.
Przybyli do Górowo Iławeckiego z Kanady, USA, Wielkiej Brytanii, Niemiec, Ukrainy oraz wszystkich zakątków Polski, aby spotkać się, powspominać, stanąć do wspólnej fotografii, zasiąść przy biesiadnym stole.
Dzieci i młodzież, odświętnie ubrani, z wiązankami kwiatów w ręku, podążający pod koniec czerwca do swoich szkół, nieodmiennie oznaczają, że właśnie kończy się rok szkolny, a zaczynają się wakacje.
– Klocki do zabawy były wtedy wykonane z pociętej na kilka kawałków deseczki – wspomina, patrząc na wchodzące na przedszkolny plac uśmiechnięte twarze przedszkolaków pan Bogdanowicz, który w 1946 r. był jednym z przedszkolaków nowo powstałej w powojennym Górowie ochronki dla najmłodszych dzieci.
Zupełnie niezależnie, bez żadnych inspiracji, właściwie samorodnie pojawił się pomysł, aby ogarnąć nieco bardziej uzdolnione dzieci, niekonieczne „biedne i niedożywione”, i zaproponować im udział w warsztatach artystycznych celem pomocy w dojrzewaniu talentu.
